. Simply click "Moriel Ministries" below to go back to the main site

Arrow up
Arrow down
 
 
 
Shoppers - Please note: Be sure to check your purchase and then fill in all your details correctly on the right-hand side, (name, address, city, state, zip etc.) and check our terms and accept them. it will greatly help us to get your order in a timely manner.

Dear believers in grace,

We wish you all a blessed New Year in the Saviour of the world!
 
Teaching at an Elementary School
The first week and a half of December we went to another province to help teach at a Christian school.  Most of the parents and students are not Christians so it was a good opportunity to share the gospel.  I taught English to 1st-5th graders.  The 4th and 5th graders were pretty good, but it was challenging to teach the 1st-3rd graders.  There are few foreigners in that province so the children enjoyed seeing a foreigner and I got to hand out many tracts and also share Bible lessons at the flag pole and at chapel one day.  Micah got to join the nursery school for 3 days until he got some kind of a stomach bug.  He enjoyed learning very much and according to Khae was the most enthusiastic student in the class.
 
Women’s Prison
We came back to Chiang Mai in time to have a Christmas worship service at the Women’s Prison.  We’re still teaching them from the book of Revelation.  The massage class there is also going well—still a big group of about 80 students.
 
Christmas Party
We had a Christmas party for our students and invited their parents also.  I also invited my adult students.  About 20 people came.  We sang some Christmas songs and then Khae shared the gospel through the Christmas story and we gave everyone either a gospel of John in the Shan language or some Thai gospel books.  Here are a couple of pictures from that.
 
John’s Signature Words
A couple months ago Khae read a book by a Thai Lutheran pastor who (following in Martin Luther’s footsteps) doubted that John wrote the book of Revelation or if it even should be in our Bible.  I did a very interesting word study on this comparing the gospel of John, I-III John, and the book of Revelation.  I think the results are beyond any coincidence.  The book of Revelation not only has the “fingerprints” of John all over it, but the author also has such a rich knowledge of the Old Testament woven into the book (by divine inspiration)-- it is unmistakably God breathed.  I’m attaching a short paper on that here.
 
Peace in Christ, Scott, Khae, and Micahberekiah.

Published in Blog Items

 

  1. I am from a Buddhist family and my Mom used to be a spirit medium.
  1. Some of our relatives on my Dad's side were jealous of my Mom. They used witchcraft against my Mom. They wanted my family to separate. At that time my family did not have any peace.
  1. Many times my Mom complained that she had to pay a lot of money for witchdoctors who could protect her from the witchcraft against her, and curse those who sent it. The help she got from witchdoctors did not last long. One day I looked at the sky and wondered if there was anyone who could help my Mom to be free from this battle and permanently free.  That's how I thought as a child.
  1. When I became a teenager my Mom sent me to study in Bangkok (from Suphanburi), so that I would be far from my Dad's relatives. That was a time that I had many friends and activities, and studying was fun. At that time I did not think about going to the temple to make merit unless I went home to see my Mom.  But, I thought I was a good person in society who did not make problems for anyone.  Sometimes I lied though.  Sometimes I was selfish.  I did not think about Christianity at all at that time and did not believe in God, but I believed there were spirits.
  1. When I was a freshman in university I joined a Christian club, because I had a friend who was a Christian. That friend talked a lot about God until I felt bored of his many words. He gave me a Thai New Testament and also invited me to go to church many times until I felt like I could not refuse.  But, I went because just out of politeness, not out of any real interest.  When I went to the church I didn't like it, because they tried to pressure me to believe.  They let me partake of communion also, even I did not yet believe and didn't know the meaning of communion.  When I went to church my Buddhist friend made fun of me.  Those friends were both straight people as well as ladyboys.  I felt embarrassed, but kept going to church out of politeness.

         I prayed before meals following the advice of my Christian friend, but when I did so with my Buddhist friends, they took my food while I prayed.  After that I thought I won't pray before meals anymore.  I thought if this is what it means to be a Christian, then I don't want it.

  1. After that experience I felt angry and threw the Bible that my friend gave me into the garbage. When I threw the Bible as hard as I could, I yelled, "I don't want to see this again in this life!" 10 years passed by... 
  2. My Buddhist belief was basic. I was not a strong or active Buddhist. I went to the temple to make merit because I wanted blessings.  Or, sometimes I made merit because I thought it would help me in my next life.  If I paid respect to monks or to idols it did not give me any answer or hope that could guarantee success.  I lost money to the temple because of the belief that it would accumulate merit for me.  Sometimes I went with my Mom to see spirit mediums.  I thought if that's a good way, then I would join with them, too, but it didn't help me.

         At that time I had some problems and it made me disappointed in my life.  I felt alone with problems that seemed as large as mountains and no one could help me lift these mountains.  I spent my life without hope and I felt bored and I did could not see which way to go for my future.

         One day I went to study for my master's degree, and on the bus there was a free seat near a window, so I sat there.  I looked out the window and was bored.  There was a lot of traffic that day and some people left the bus before their stop, because they didn't want to wait.  A foreigner came to sit next to me, but I didn't pay much attention.  Then that person asked me how to pronounce a Thai word.  I looked and saw that it was a Bible.  I thought to myself, "Another Christian?!"  But, I answered his question and he gave me a Jesus VCD.  I put the VCD in my bag.

         About one month later, I had some free time and found the VCD in my bag and watched it.  From the video I understood a little bit about Jesus' life, but didn't understand His significance for my spiritual life.

         I kept in communication with that foreigner by e-mail and when he came to visit Bangkok he would give me a Christian book and invite me to church, but he did not speak too much or pressure me.  I felt good that I was not pressured.  Then I became more open to seek God.

                  I searched for a church near my apartment so I could go by myself.  At that time I didn't understand why Christians always like to talk about God and Jesus.  I went to church every week and they invited me to join a Bible study. 

         Before I decided to become a Christian I challenged God without thinking about it much, "If God is real then make me go to a prayer meeting on a Wednesday evening."  I was not willing to go, and I didn't think God could overcome my resistance.

         I received a book called, "I Dared to Call Him Father" from that foreigner.  When I read the book it really touched my heart.  When I read the book it reminded me of all of God's dealings with me in the past and how I resisted God.  It made me understand my sin, and why I needed Jesus.  I realized that I live in a country where we have freedom to choose any religion.  But, the person in the book I read about had to be willing to die for the truth that Jesus is the only one who could save her.  This story made me feel very sad that I had refused God.  So, when I finished reading the book, the first thing I thought about was that I wanted to get a Bible so I could get to know God better.  I remembered the time that I threw the Bible away and I cried.  I wanted to get a Bible on that day.  Where could I get one?  I tried to find a Christian bookstore, but couldn't find one.  Finally, it was getting late, and I decided to go to church to ask the pastor  for one.  When I got to the church, I heard a worship song, and I remembered that this was the Wednesday prayer meeting!  I remembered how I challenged God. 

         I surrendered to God and confessed that I believe in Him!  That day I asked the pastor to lead me in prayer to become a Christian.  She was surprised and happy at the same time.  I joined the prayer meeting and was given a Bible.  I went home very happy.

         When I became a believer my Dad wondered why I went to church every Sunday.  It made my Dad upset.  He told me if I am a Christian I should not call him my Dad anymore.  I listened to him, but kept going to church.  I prayed for God's help.  Then I got married to the foreigner from the bus!  My Dad no longer complained, but let me be a Christian as my husband was a Christian.  About five years after that my Dad became a Christian, too.

ชีวิตก่อนที่จะมาเชื่อในพระเยซู

  1. ฉันเติบโตมาจากครอบครัวที่เป็นชาวพุทธ และมีแม่เป็นคนทรงเจ้า
  1. แม่ถูกอิจฉาจากพี่น้องของฝ่ายพ่อ พวกเขาจึงใช้วิธีไสยศาสน์ทำร้ายแม่ และพวกเขาต้องการให้ครอบครัวของฉันแตกแยกด้วย ในตอนนั้นทุกคนในครอบครัวไม่มีความสุขกันเลย
  1. ในหลายๆครั้งฉันได้ยินแม่บ่นว่าต้องสิ้นเปลืองเงินเพื่อจะไปหาคนที่แก้ไสยศาสน์ได้ แต่ก็ช่วยได้ไม่นาน ไสยศาสน์ก็กลับมาอีกครั้งวนเวียนไม่รู้จักจบสิ้น จนวันหนึ่งฉันนั่งมองท้องฟ้าแล้วก็นึกในใจว่า "จะมีใครไหมที่สามารถช่วยแม่ให้พ้นจากไสยศาสน์นี้ได้อย่างแท้จริง โดยที่ไม่ต้องวนเวียนอยู่แบบนี้อีก" นั่นเป็นเพียงความคิดในวัยเด็กของฉัน
  1. เมื่อฉันโตเป็นวัยรุ่นแม่ส่งฉันให้มาเรียนที่กรุงเทพฯพร้อมกับพี่ชายที่มาก่อนหน้านั้น เพื่อให้ไกลจากญาติทางฝั่งพ่อ ตอนนั้นเป็นช่วงที่มีเพื่อนๆเยอะ มีกิจกรรมให้ทำมากมาย เรียนสนุก การไปวัดทำบุญของฉันถือว่าน้อยมาก หรืออาจเรียกได้ว่าไม่ไปเลยถ้าไม่ได้กลับบ้านหาแม่ที่สุพรรณ แต่ฉันก็ยังคิดว่าฉันเป็นคนดีของสังคมคนหนึ่ง ที่ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้ใคร มีบ้างที่โกหก ศาสนาคริสต์ในเวลานั้นถือว่าไม่ได้อยู่ในความคิดเลย ไม่เคยสนใจเลย ไม่เชื่อว่ามีพระเจ้าด้วย
  1. จนวันที่ฉันได้เรียนต่อที่มหาวิทยาลัยปี1 ฉันเข้าชมรมที่เป็นคริสเตียนเพราะพี่ปี2ชวนฉันมาเข้าฉันจึงมีเพื่อนที่เป็นคริสเตียนที่เพิ่งรู้จักกัน ทุกครั้งที่เขาเจอฉันเขาจะพยายามชวนฉันไปโบสถ์ พยายามชวนพูดเรื่องพระเจ้า จนฉันรู้สึกเบื่อหน่าย รู้สึกถูกผลักให้เชื่อ เขาให้พระคัมภีร์เล่มหนึ่งกับฉันด้วย จนวันหนึ่งเขาเอ่ยชวนฉันไปโบสถ์ ฉันไม่สามารถปฏิเสธการเชิญของเขาได้แล้วเพราะปฏิเสธมาหลายรอบแล้ว ครั้งนี้จึงไปด้วยความเกรงใจ เมื่อฉันไปโบสถ์ฉันรูสึกไม่ชอบเลยพวกเขาพยายามยัดเยียดความเชื่อว่ามีพระเจ้า พระเยซูตายบนไม้กางเขนเพราะบาปของฉัน พวกเขาให้ฉันร่วมพิธีศีลมหาสนิทซึ่งในเวลานั้นฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ฉันก็ทนร่วมพิธีด้วยความอึดอัด แต่ก็ยังคงเคารพต่อสถานที่และกิจกรรมที่เขาเสนอมาให้อยู่อย่างเงียบ

         ในขณะที่ฉันไปโบสถ์กับเพื่อนที่เป็นคริสเตียนทางฝั่งเพื่อนที่เป็นชาวพุทธ มีทั้งกระเทย เกย์ และคนปกติก็หัวเราะเยาะ พูดจาตลกทำให้ฉันรูสึกอาย แต่ฉันก็ยังคงพยายามลองไปโบสถ์อยู่

         ฉันลองทำตามวิธีที่เพื่อนพูดว่าเราต้องอธิษฐานขอบคุณพระเจ้าเสมอก่อนกินข้าว มีครั้งหนึ่งที่ฉันหลับตาอธิษฐานและเมื่อลืมตาขึ้นปรากฏว่าจานข้าวของฉันหายไป ฉันรู้สึกโกรธและเสียหน้ามากที่เพื่อนแกล้ง และโกรธที่ว่าถ้ามาเชื่อพระเจ้าแล้วเป็นแบบนี้ฉันไม่เอาดีกว่า

  1. หลังจากเหตุการณ์นั้นฉันเก็บอารมณ์โกรธและกลับบ้านด้วยความเดือดดาล ฉันเห็นกองขยะข้างทาง ฉันจึงตัดสินใจขว้างพระคัมภีร์ทิ้งด้วยสุดแรงของอารมณ์โกรธและขว้างไปให้ไกลเท่าที่จะทำได้อย่างเต็มแรง ฉันสบายใจได้ทิ้งพระคัมภีร์แล้ว ชีวิตกลับมามีสีสันอีกครั้ง ฉันรู้สึกอย่างนั้น และบอกกับตัวเองว่า "อย่าได้เจออีกเลยนะชาตินี้คริสเตียน" 10 ปีผ่านไป
  1. ชีวิตความเชื่อชาวพุทธของฉันเป็นอะไรที่ผิวเผิน ฉันทำบุญเพราะอยากได้การอวยพรกลับมาแต่ฉันก็ไม่เคยสมหวังกับการไปกราบไหว้พระ หรือรูปเคารพเลย พวกนั้นไม่มีคำตอบและความหวังที่การรันตีให้ฉันได้เลย มีแต่จะเสียเงินเพียงเพราะความเชื่อที่ว่า ถ้าทำบุญมากหรือบริจาคเงินมากๆ ก็จะได้รับบุญมาก หรือการอวยพรกลับมามาก บางครั้งฉันตามแม่ไปหาคนทรงเจ้าเพื่อสังเกตดูว่าเป็นอย่างไรถ้าดีฉันจะขอให้ช่วยอวยพรฉัน สุดท้ายช่วยไม่ได้

         ฉันเริ่มมีปัญหาในหลายๆเรื่องจนทำให้ฉันรู้สึกแย่และผิดหวังกับชีวิต รู้สึกเหมือนฉันอยู่คนเดียวเดียวกับปัญหาที่ใหญ่เท่าภูเขาที่ไม่มีใครช่วยฉันยกออกได้เลย ฉันใช้ชีวิตแบบไม่มีความหวัง มันน่าเบื่อ มันมองไม่เห็นทางเดินสำหรับอนาคต

         วันหนึ่งฉันเดินทางไปธุระต้องขึ้นรถเมล์ บนรถเมล์มีที่ว่างติดหน้าต่าง1 ที่ ฉันได้นั่งลงและมองออกไปนอกหน้าต่าง วันนั้นรถติดมาก คนที่นั่งข้างฉันทนรอไม่ไหวจึงลงไปก่อน มีอีกคนหนึ่งมานั่งแทนที่แต่ฉันก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรรู้แค่ว่าเป็นชาวต่างชาติ สักพักคนที่นั่งข้างฉันถามฉันว่า "นี่อ่านว่าอะไร" ฉันเหลือบไปมองสิ่งที่ปรากฏ คือ พระคัมภีร์ ความคิด ความรู้สึกในเวลานั้นบอกกับตัวเองว่า "คริสเตียนอีกเหรอเนี่ย" แต่ฉันก็เก็บท่าทีและตอบกลับไปว่าภาษาไทยอ่านแบบนี้ นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ฉันได้พูดคุยกับชาวต่างชาติคนนั้น และก่อนที่เขาจะแยกจากกัน เขามอบVCD เกี่ยวกับพระเยซูให้ฉัน ฉันรับไว้และเก็บมันให้ลึกสุดในกระเป๋า

         หลังจากนั้นประมาณ1 เดือนฉันมีเวลาว่าง จึงได้เคลียร์กระเป๋าเป้และเจอVCD ที่ชาวต่างชาติให้ ฉันจึงเปิดดูและได้รู้เรื่องเกี่ยวกับชีวิตพระเยซูแบบเต็มๆอีกครั้ง ในเวลานั้นฉันเข้าใจที่เป็นประวัติบุคคล แต่ไม่ได้เข้าใจทางด้านฝ่ายจิตวิญาณแต่อย่างใดเลย 

         ฉันมีโอกาสได้ติดต่อกับชาวต่างชาติคนนี้อีกทางอีเมลล์ และทุกครั้งที่เขาลงมายังกรุงเทพฯ เขาจะนำหนังสือมาให้อ่าน และชวนฉันไปโบสถ์ แต่เขาไม่ได้พูดมากอะไรเกี่ยวกับพระเจ้าในเวลานั้นฉันรู้สึกดีที่ไม่ถูกผลักดันให้รับรู้เรื่องราวของพระเจ้าจึงเปิดใจมากที่จะรู้จักพระเจ้าด้วยตัวของฉันเอง

         ฉันเริ่มมองหาโบสถ์ใกล้บ้านเพื่อฉันจะได้ไปและศึกษาเรื่องราวของพระเจ้ามากยิ่งขึ้น เพราะในเวลานั้นฉันยังไม่เข้าใจว่าทำไมคริสเตียนถึงชอบพูดแต่พระเจ้า พระเยซู พวกเขาไม่เบื่อหรือยังไง เมื่อฉันไปโบสถ์คนที่โบสถ์ตอนรับด้วยดี และชวนฉันเรียนพระคัมภีร์ ฉันตอบตกลง และก็ยังไม่เต็มที่

         ก่อนที่ฉันจะตัดสินใจรับเชื่อพระเจ้า ฉันได้พูดท้าทายพระเจ้าแบบไม่ได้ตั้งใจว่าถ้าพระเจ้ามีจริงก็ทำให้ฉันไปร่วมประชุมอธิษฐานให้ได้สิ แต่ฉันคิดว่าพระเจ้าทำลายความตั้งใจของฉันไม่ได้แน่นอน

         จากนั้นฉันได้รับหนังสือเรื่อง กล้าเรียกว่าพระบิดา เมื่ออ่านหนังสือเล่มนี้จบแล้วรู้สึกสัมผัสใจฉันมาก เหตุการณ์ทั้งหลายที่เกิดขึ้นกับฉันเหมือนมันแสดงภาพในหัวฉันให้ฉันเห็นครั้งเมื่ออดีตฉันกระทำตัวอย่างไร ฉันต่อต้านพระเจ้าอย่างไร ฉันปฏิเสธพระเจ้าอย่างไร ทุกอย่างเหมือนเปิดโปงความบาปให้ฉันเข้าใจถึงความสำคัญที่ฉันต้องมีพระเยซู ฉันรู้สึกว่าฉันอาศัยอยู่ในประเทศที่มีอิสรภาพในการเลือกนับถือศาสนาอะไรก็ได้ แต่กับบุคคลในหนังสือที่ฉันอ่านเธอต้องยอมตายเพื่อที่จะเชื่อความจริงที่ว่าพระเยซูคือพระเจ้าแท้แต่องค์เดียวที่ช่วยเธอให้รอดได้ เรื่องนี้ทำให้ฉันเสียใจมากกับการที่ฉันเคยปฏิเสธพระเจ้า ดังนั้นเมื่ออ่านหนังสือเล่มนี้จบ สิ่งแรกที่นึกในเวลานั้นคือฉันอยากได้พระคัมภีร์สักเล่มเพื่ออ่านเพื่ออยากจะรู้จักพระเจ้าให้มากขึ้น ภาพในอดีตมันฟ้องฉันตอนที่เอาพระคัมภีร์โยนทิ้งงกองขยะ ฉันร้องไห้ ฉันต้องได้พระคัมภีร์ในวันนี้ จะไปหาที่ไหนล่ะ ฉันไม่รู้ว่าเขาขายพระคัมภีร์กันที่ไหน พยายามไปหลายที่หาร้านหนังสือคริสเตียนแต่ก็ไม่เจอ  จนในที่สุดเย็นมากแล้วก็เลยตัดสินใจไปโบสถ์ถามหาพระคัมภีร์กับศิษยาภิบาล เมื่อไปถึงโบสถ์สิ่งได้ยินคือเสียงร้องเพลงนมัสการพระเจ้า จึงนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นวันพุธที่เขามีประชุมอธิษฐานวันเป็นประจำ ฉันนึกถึงสิ่งที่เคยได้พูดท้าทายพระเจ้าเมื่อในอดีตได้ ฉันจึงยอมจำนนต่อพระเจ้าโดยไม่มีข้อแม้ใดเลย วันนั้นฉันบอกศิษยาภิบาลว่าฉันอยากให้เขาอธิษฐานรับเชื่อให้ฉันที เขาดูแปลกใจพร้อมกับดีใจในเวลาเดียวกัน คืนนั้นฉันได้ร่วมประชุมอธิษฐานและได้พระคัมภีร์กลับบ้านด้วยความยินดีมาก

         เมื่อเริ่มเชื่อพระเจ้าพ่อของฉันเริ่มสงสัยว่าทำไมฉันถึงไปโบสถ์ทุกวันอาทิตย์ เรื่องนี้ทำให้พ่อโกรธ พ่อสั่งห้ามฉันไม่ให้เป็นคริสเตียนถ้าเป็น ก็ไม่ต้องมาเรียกเขาว่าพ่ออีกต่อไป ฉันก็รับฟังแต่ยังคงไปโบสถ์นมัสการพระเจ้าและอธิษฐานขอพระเจ้าช่วยให้มีทางออก จากนั้นฉันได้แต่งงานกับชาวต่างชาติที่เจอกันบนรถเมล์ พ่อของฉันจึงหยุดบ่นและอนุญาตให้ฉันเชื่อพระเจ้าตามสามีได้ จากนั้น5ปีต่อมาพ่อของฉันก็ได้กลายมาเป็นคริสเตียนอีกคน

        

 

Published in Blog Items
Wednesday, 31 August 2016 14:17

Thailand Update August 2016

Jacob's Trip
It was a blessing to see Jacob here last month.  He preached a message on Sunday, which I thought was an excellent message.  It’s uploaded to YouTube here… 


 
Women’s Prison
The following day we went to the Women’s Prison to hold a church service there.  About 150 ladies were there.  The praise and worship was really uninhibited, and there were lots of “Amens” during the messages also.  It’s different from going to a typical Thai worship service outside, where they might have a lot of noise, but the atmosphere is different.  Jacob preached there about the Last Days, and I translated.  With time constraints it was a fairly short message, but really got them interested in the topic (which we hope to teach about more month by month), talking about “birth pangs,” which many of them could relate to, as this is a biblical metaphor used regarding the End Times.
 
One of the ladies in our weekly English class there showed a strong interest in the gospel.  Please pray for her and others who may not outwardly show an interest, but who are thinking nonetheless.
 
Shan Camp
We went to a Shan work camp not far from our house and gave them a lamb to eat.  Jallay preached in Shan about the Passover and how Jesus is the Lamb of God.  After that we gave an invitation and about ten of the adults raised their hands to pray with us.  In Thai/Burmese culture this may or may not mean they really were touched and want to get right with God.  Sometimes people may raise their hands just to be friendly or because the message sounded good, but not necessarily that they will commit their lives fully to Jesus.  We need to follow up with them.
 
Khae’s Testimony
Khae had a chance to share her testimony in English last month and she spent about 6 hours writing it out again.  The way she wrote it this time I thought was really good.  I’m attaching that here.
 
Also, here are some pictures of Micah with Jacob and also of our time at the prison.  We went to a friend's birthday party last month and I prayed for him.  During the prayer Micah said "Amen" all throughout the prayer.  I think Micah's a pentecostal ?

Peace in Christ,

Scott, Khae, and Micahberekiah

 

Published in Blog Items

Dear believers in grace,

Children's Class at the Tin Shack Village

Last month we continued teaching at the tin shack village three times a week. Every third day is a test day. Maybe you've never seen children who are so eager to take a test! That's because we give them rewards for each correct answer, such as pens, balloons, and snacks. Each time we pray before class and teach them the Bible also. Our youngest student is 5 years old and the oldest is 12 years old. I'm attaching a video of the 5 year old here saying her ABCs. Her two older siblings are also in our class and she does a pretty good job keeping up with them and with the other older children.

Published in Blog Items
Tuesday, 10 September 2013 00:03

Photos of Jacob in Singapore

Photos of Jacob Prasch with organizing team for " Making Sense" pastor's forum in Singapore.

photo 2photo 1

Published in Blog Items
Sunday, 01 September 2013 01:28

Moriel Thailand Missions Report September 2013

Dear believers in grace,

Last month we had a young Japanese lady come to stay with us for about 5 days.  She's the granddaughter of a friend of ours.  Her parents wanted to give her a chance to improve her English during her school break, and they were OK with us sharing with her from the Bible, too.  She's never been to church and did not know much about the Bible, but we gave her a New Testament in English and Japanese and also had a chance to bring her with us to a worship service (at Paul's house, with our Shan students), and take her to the park for preaching the gospel there.  She also came with us to the women's prison and helped to teach them some Japanese.  Here are a few pictures from our time with our Japanese guests.

Published in Blog Items

Jacob Prasch preaching in northern Thailand and holding "Little Moses". the baby of a former Bhuddist monk who was saved under the ministry of Moriel and its Thailand administrator Scot Noble".

Published in Blog Items
Monday, 21 January 2013 14:10

A Historical Analysis of Mysticism: Part I

Catholic and Buddhist Spirituality in the Context of the 12th and 13th Centuries

by Scott Noble (This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.)
January 12, 2013

Every Christian knows that prayer is an important part of the Christian walk.  But, not all Christians have experienced a fulfilling prayer life.  Whether it be a lack of time, a wandering mind, or other obstacles, many Christians are sustained on just the "minimum" amount of prayer.  Addressing this need, but not in a biblical way, are the Catholic mystics now promoted by the emergent church and others even within "Bible-believing" churches.  Counterfeit spirituality is not a new thing.  Jesus said, "...the true worshippers shall worship the Father in spirit and in truth..." (John 4:23).  Anything that offers something "exciting" and "innovative," at the expense of truth is not something that leads to being a "true worshipper." 

Published in Blog Items
Thursday, 17 January 2013 08:05

Moriel Children's Medical Mission in Singapore

IMG_8010IMG_8010

 

 

 

 

 

IMG_7931IMG_7928

 

 

 

 

 

 

 

IMG_7927IMG_7916

 

 

 

 

 

 

IMG_7915IMG_7901

 

 

 

 

 

IMG_7883

 

 

IMG_7845

 

 

 

 

 

 

IMG_7819

IMG_7875

 

 

 

 

 

IMG_7824

Published in Blog Items
Monday, 31 December 2012 12:12

Moriel Thailand Mission Report January 2013

Dear believers in grace,
5Merry Incarnation Day!  Though we are "prison singers," (behind a few bars and missing the key) we went out caroling twice last week.  On Wednesday a group from Youth for Christ came here and we went to two different houses (they are actually pretty good singers).  Then, on Saturday we took Khae's English/Bible class out to sing at five more houses.  Most of these houses were very surprised to see us.  We sang songs, gave them a tin of cookies, shared a short message and gave them gospel tracts.  This is a great opportunity at Christmas time to share the gospel.
In our Saturday class, one of the boys wears an idol necklace and says he doesn't believe in God.  Last week I asked him if he believed the pen he was holding had a maker.  He said yes.  Then, I told him that we don't see the maker of the pen, but that the pen is the evidence that there is a maker.  Then, I asked him which is more complex- the pen or the human body.  Obviously the human body is.  And, I asked him which is more complex- an airplane, a computer, or a tree.  He said an airplane.  I asked him, "do we have factories for making airplanes and computers?"   He said, "yes."  "Do we have factories for making trees?"  He said "no."
This is beyond human capability.  Trees are "high tech," whereas computers and airplanes are "low tech" in comparison.  It's a blessing to have these students come study with us.  Normally we teach the students English and Bible for two hours.  Recently we decided to expand the program to include a Christian movie and lunch.  So, the students are excited about that, and they get more gospel input through the movie.
1One of the girls in this class has been coming with us to church also.  We went to her house caroling also.  Her parents died not long ago and she now lives with her Aunt and Uncle.  Please pray for her Aunt and Uncle, too as they are facing a big financial debt.  But, they seemed open to the gospel when we went caroling there.
Also, we went to a wheelchair distribution last week and saw two of my former students from the junior high school.  We gave them some tracts and talked with them about the gospel some more, and made some balloons for them, too.
The Women's prison has recently moved.  Here are some pictures of the old prison with the guards and prisoners getting ready to leave.  Because of this move we have not been there to teach for a few weeks now, but hope to go to start up at their new location in January.
Attached here is a paper I wrote about mysticism in the 12th and 13th centuries and how these ideas are still affecting people today.
In Christ,
Scott.
98
6
43710
Published in Blog Items
Page 1 of 2
Newsletter signup
  1. Full Name(*)
    Please type your full name.
  2. E-mail(*)
    Invalid email address.
  3. Address(*)
    Invalid Input
  4. City(*)
    You have to enter a value for the City
  5. Province/County/State(*)
    Invalid Input
  6. Country(*)
    Invalid Input
  7. Post/Zip code(*)
    Invalid Input
  8. +4 US(*)
    Invalid Input
  9. Telephone
    Invalid Input
  10. Your closest Moriel Location(*)
    Invalid Input

Blog by Subject

Aberrational Theology Abuse Reports Alpha Course Announcements Antichrist antisemitism apologetics Archeology Australia Author backsliding Berit Kjos Bezaleel Bill Alnor Bill Randles Bill Walthall Brian Broderson Buddhism calvary chapel Calvin Smith Canada Catholicism Central and South America Charley Carle Christopher Fisher Church Issues Comforting Those Who Mourn D. E. Isom Dave Royle David Lister D E Isom dental mission Discernment doctrine Ecumenism Elon Morah Elon Moreh Emergent Church End Times End Times Archive eschatology europe Evangelism Evolution False Prophets feminism former gay germany Hare Krishna heresy Hinduism history information In the Land Islam Israel Israel Missions Items of Various Interest Jackie Alnor Jacob Prasch James Jacob Prasch Jan Markell Japan Jehovah's Witnesses jewhatred jezebel joyce meyer Kenya Missions last days Latest News luther Mexico Mike Gendron Mike Oppenheimer Missions Missions in Rome Moriel japan Mormonism Nessim Muse New Age New Apostolic Reformation News & Info New Zealand Persecution petition Philippine Garbage Dump Children Philip Powell pope Popular Teachers posttrib Prayer Request prayer requests pretrib prewrath pride Prophecy News Purpose Driven Question and Answer Quote of the Day rapture Render to Caesar Ruckmanism russia Sandy Simpsom Scott Noble seal South Africa South Africa Missions Steven Boot Tanzania Missions Teaching Testimonies testimony Thailand Toronto, Pensacola & Lakeland Toronto, Pensacola & Lakeland tribulation Uncategorized United Kingdom United States USA Missions Word Faith wrath yeshua

Filter and Search Articles

Articles of note

Random Product from the Webstore

Your Shopping cart

 x 

Cart empty

Holyland Design

If you, your church or your ministry need graphic design, we recommend Holyland Design (who built this site).

Holyland Design